28 Ağustos, 2008

Başka Bir Fuar Mümkündü



izmir fuarı'nı nasıl bilirsiniz?
kalabalık? çekilmez? keşmekeş? panayır?
ya da:
kent kültürü? izmir'in simgesi? nostalji? tam 77 yıl?

peki eski isimlerini bilir misiniz fuarın:
arsıulusal izmir fuarı, beynelmilel izmir fuarı, izmir enternasyonel fuarı, uluslararası izmir fuarı...

aslında hiçbir şey çocukluğumuzda bugünden güzel değildi. belki sadece çocukça yaşamak güzeldi herşeyi. çocukluğa duyulan özlemle daha güzel gibi gelir herşey.

ya da?

herşey geliştikçe herşey bozuluyor mu...

ben nasıl bilirim fuarı?
anneanneli, dedeli, teyzeli, bol kuzenli.
börekli, sarmalı, köfteli, semaver çaylı.
ışıklarıyla müzikleriyle kaskatlı havuzda su danslı.
hiçbir zaman binemediğim radar ve korku tünelli lünaparklı.
ve sscb pavyonlu.

77 yıl önce başlamış izmir fuarı.
elalem boğaların önünde koşmayı, yamaçta çimden yuvarlanma, domates atma yarışmalarını marka yaparken, fuar yıllar gittikçe bize benzemiş. yerel panayır olmuş.
kalabalık, gürültü, keşmekeş...


ne eski gazinolar kalmış, ne pavyonlar... abd ve sscb pavyonları varken böyle miydi, ya doğu bloku ülkeleri... daha önce hiç görmediğimiz şeyler belki 1 yıl öncesinden orada sergilenirdi.
şimdi varsa yoksa güzel bacakların dolaştığı otomobil standları.

başka bir fuar mümkündü.
ama fuar bize benzedikçe gerçek izmirli o kadar kaçtı ki geriye bugünkü fuar kaldı.
ya da ben manyaklaştım...

yine de şunu unutmayalım, o alan fuar olarak ayrılmasa şimdiye ne gökdelenler yükselirdi.
bir de şu var. 10-15 günlük izmir fuarı dışındaki yılın geri kalan bölümünde kültürpark neden bir hyde park olmaz... tartan pisti, 3-5 sektörel fuar, 2 konser ve 2 sinema mıdır kültürpark 350 gün boyunca...

biz yine eskiye dönelim. son anda aklıma geldi. internet filan yoktu o zaman. gece fuardan çıkarken satılan erken baskı ertesi gün gazetelerini almayı ne çok isterdim.
şöyle satılırdı:
yarının gazetesi, bugünden yarının gazetesi!

abimler de bir yıl iş makineleri standında diğer yıl gülüm süt standında çalışırdı. ne lezzetliydi gülüm süt.
bir de izmir'de fuar zamanı fuardan geçen tüm belediye otobüslerinin üstünde ayrıca kocaman fuar tabelası asılırdı. ne kadar önemliydi fuar. ama gece dönüşte o otobüslere binmek de ne zordu.



dönme dolap halen dönüyor işte;
dünden bugüne, bugünden yarına...

1 yorum:

Adsız dedi ki...

fuar da izmir gibi kentin insanlarından geri kalmış durumda.15 - 20 yıl önce gitmek için can attığımız fuara şimdi neden burun kıvırıyoruz?şimdinin 10-15 yaşındaki çocukları neden fuara gitmek istemez?hal böyleyken hangi yaş gurubu gidip kendince eğlenecek yada kültürel yönden ilgisini çekecek birşey bulur fuarda?cevabı kenti yönetenlerin kentte yaşayanlar kadar modernleşememesinde.fuar bu haliyle ne nostaljik bi tat vermekte nede çağa uygun teknolojik,külrürel yada eğlencelik aktiviteler sunmakta.memleketteki her güzel şey gibi fuarda yavaş yavaş ölmekte.bu çapsız yöneticilerden iyi bişey beklemek zaten saflık olur.musluklardan zehir aktığı için sevinecek durumdayız maalesef.